Dünyaya Wushu Öğretirken, Gençlik Olimpiyatlarını mı Unuttuk?
DÜNYAYA WUSHU ÖĞRETİRKEN, GENÇLİK OLİMPİYATLARINI MI UNUTTUK?
Yıllardır aynı cümleleri dinliyoruz…
“Dünya Wushu’suna yön veriyoruz.”
“Dünyaya Wushu öğretiyoruz.”
Peki gerçekler de bunu söylüyor mu?
2022 yılında Dakar’da yapılması planlanan Gençlik Olimpiyat Oyunları, (YOG) pandemi nedeniyle 2026’ya ertelendi. Ancak bu organizasyonun yarışma sistemi, yaş grupları ve teknik kriterleri 2018-2019 yıllarında açıklanmıştı. Yani önümüzde tam yedi yıllık bir hazırlık süreci vardı.
Yedi yıl…
Bir sporcu yetiştirmek için fazlasıyla yeterli bir süre.
Peki sonuç?
Türkiye, 2026 Dakar Gençlik Olimpiyat Oyunları Wushu branşında tek bir sporcu bile çıkaramadı.
Şimdi soruyorum…
Yedi yılda ne yapıldı?
Kimler bu organizasyon için takip edildi?
Hangi sporcular hazırlandı?
Hangi kamplar planlandı?
Hangi proje hayata geçirildi?
Yoksa bütün enerji, geleceği inşa etmek yerine günü kurtarmaya mı harcandı?
Bu ilk başarısızlık da değil.
2014 Nanjing Gençlik Olimpiyat Oyunları’nda Türkiye’nin üç sporcu ile temsil edilme imkânı varken, teknik kurulun kişisel tercihleri nedeniyle iki sporcu ile gidildi. Ardından bir sporcunun doping nedeniyle elenmesi sonucu ülkemiz organizasyonda tek sporcu ile kaldı.
Ben o gün bu yanlışları kamuoyuna duyurduğum için üç yıl hak mahrumiyeti cezası aldım.
Bugün ise aynı federasyona şu soruları yöneltmek herkesin hakkıdır:
2019’dan bugüne kadar neden Gençlik Olimpiyatları için hiçbir somut hazırlık yapılmadı?
Bugün ortaya çıkan bu başarısızlığın sorumluluğunu kim üstlenecek?
Daha acısı ne biliyor musunuz?
Dünya Wushu’sunda adı neredeyse hiç geçmeyen İsveç bile Dakar’da bir sporcu ile yer alırken, Türkiye’nin hiçbir sporcu gönderememesi…
İşte asıl sorgulanması gereken budur.
Çünkü başarı; kürsülerde yapılan konuşmalarla değil, olimpik organizasyonlarda alınan sonuçlarla ölçülür.
Eğer gerçekten dünya Wushu’suna yön veren bir ülkeysek, bunun en önemli göstergesi Gençlik Olimpiyat Oyunları olmalıydı.
Ama bugün elimizde övünülecek bir tablo değil, cevap bekleyen iki temel soru var:
Bu yedi yıl neden boşa geçirildi?
Ve bunun hesabını kim verecek?
Çünkü sporda başarısızlık olabilir.
Ama plansızlığın, hazırlıksızlığın ve hesap vermemenin mazereti olamaz.
Kemal YOLCU – 𝚂𝙸̇𝚈𝙰𝙷𝙺𝚄𝚂̧𝙰𝙺