Yeni yazı dizisi: Bölüm: 8

ESKİ TÜRK’LERİN GENEL SAĞLIK VE SAVAŞ SANATLARINDA ÇİGONG.

Türklere has olan: Önce yere, sonra göğe, sonra da güneşe doğru eğilip, üç kez yapılan ‘Üçlü Yükünme’ lerin amacı ise: Çin, Çigong’daki gibi enerji toplamak değil, ‘Kut’u yenilemek’ ti!

Eski Türk inancına göre Kut (devlet ve yaşam gücü) her sabah Gök Tengri’den yeniden gelirdi. Sabah onu karşılamazsan günün kutlu olmazdı! Kutlu olsun! Sözü buradan gelir ve bu söz Türk dünyasına aittir.

Türk’ler de ‘devlet ve bireyin yaşam gücü’ her şeyden önce gelirdi. Gök Tengri her sabah tan atarken bütün evrene ‘yaşam tohumları’ serperdi. Yerdeki papatya, yeraltındaki yılan, gökteki serçe, ağaçtaki tırtıl v.s. tüm canlılar ‘Kut’ u alıp, hayatlarına devam ederlerdi. Türkler de birer doğa insanı oldukları için bu ‘ yaşam tohumları’ndan hem devlet hem de kendi toplulukları için saygı duruşunda bulunurlardı. Bu saygı duruşları da ‘üçlü yükünme’ biçiminde hayat bulurdu.

Kadim Türk töresi olan ağaca saygı da buradan gelir. Öz Türklerden olan ‘tahtacı Türkmenler’ ormana gidip ağaç kesmeye giderken baltalarını bir bezle sarıp, ağaçlara göstermezlerdi. Ve kesilecek en yaşlı, hasta ya da cılız ağacın yanına varınca da o ağaçtan ‘helallik alırlar’ dı. Halen bu gelenek Türklerde devam etmektedir. Ancak arap kültürü baskın çıkınca bu gelenekler de yok olmaya başladı.

Bununla beraber sabah ‘kut geleneği bugün tamamıyla yok olmadı:

Altay Türklerinde ‘sabah güneş selamlama’ ayini aynen devam ediyor.

Yakut Türklerinde ise ‘Algıs’ duası sabah doğuya dönerek yapılır.

Kazak ve Kırgızlarda atalar için ‘kımız saçma töreni’ hala vardır.

Anadolu’da sabah ezanından önce doğuya dönüp dua etme ve derin nefesle ‘oh’ çekme onun İslamlaşmış hali sayılır.

Özetle: Tın / Tınç Nefesi, Qigong gibi Çin’de kitabı yazılmış bir sistem değil, bozkırda yaşamın içinde, nefes ve güneşle bedeni ve ruhu sabaha hazırlama pratiğiydi. Ve çoğu yerde farklı şekillerde devam etmektedir.

Eski Türkler Çigong çalışmalarını alet eşliğinde, savaş sanatı olarak çalışmış olabilirler mi?

Eski dönemde Çinliler, aletli savaş çalışmalarını yaparken Çigong gibi çalışırlardı. Türkler ise bunun tam tersini yaptı. Dışa dönük, aletli olan savaş talimini nefesle içe bağladılar.

Çinliler aletleri genelde sağlık için kullanırlardı. Çünkü onlar genelde Tao’ cuydular. Tao’cular her şeyin başına beden, zihin ve ruh sağlığını oturturlar. Bugün ki Tai chi ve Çigong sanatları tamamen Tao’ cu ların gayreti, isteği ve çalışmalarıyla bugünlere ulaşmıştır. Bugün ki Dünya şifa sanatı onlara çok şey borçludur!

Yani o dönem alet ve nefes ortaklığı vardı, ama Çigong gibi değil.

Örnek anlamında.

1. Çin’deki Aletli Qigong Nedir?

Çin’de bu çalışmalar sonradan ortaya çıktı. Çok önceleri boş el çigonglar yapılıyordu. Sonradan sonraya: Tai Chi kılıcı, sopası veya Çigong sopası ya da topu gibi şeyler ortaya çıktı.
Bu çalışmalarda amaç aletle kas yapmak değil, Çi’yi aletin ucuna kadar götürmekti. Hareketler çok yavaş yapılırdı. Burada önemli olan şey; kullanılan aletlerin bedenin birer uzantısı olarak kabul edip, düşünülerek bedenden aletin ucuna kadar Çi enerjisi gönderilir ve oradan da dışa aktarılması sağlanırdı. Bunun için aletli tai chi ya da çigong çalışmaları son derece yavaş, sakin ve düşünülerek yapılırdı ve halen aynı teknikler devam etmektedir.

Eski Türk mantığında ise: Alet ağır ve hızlı olmalıdır. Alınıp verilen nefes ise ona dayanıklılık vermelidir. Bunun için genelde SABER çalışmaları, bir tür TÜRK savaş sanatı! Olarak ün yapmıştır!

Çünkü Türkler dört bir yandan kuşatılmış ve yok edilmek istenen bir topluluktu. Onun içinde hayatta kalmak ve güçlü olmak zorundaydılar!

“Kuzey ege tai chi ve çigong snaatları platformu, Eski Türk savaş sanatı olan ‘SABER’ sanatını öğretmekten her zaman gurur duyar.”

Mehmet Nesimi YILMAZ – SİYAHKUŞAK 

Devam edecek..

Kuzey Ege Tai chi ve Çigong sanatları platformu ‘ Kadim şifa sanatları ve Türkler!’  Adlı paylaşımlarından alınmıştır.